Европскиот пазар на челик влегува во последниот квартал од годината во услови на построги увозни квоти, високи трошоци за енергија и слаба побарувачка. Според новите мерки на ЕУ, кои стапија на сила на 1 јули 2026 година, квотите за увоз на челик се намалени за приближно 47%, додека царината за количините надвор од квотите е зголемена на 50%.
Овие промени создаваат поголем притисок врз трошоците и неизвесност во понудата за извозниците кон Европа, вклучително и за производителите на челик од Македонија и регионот, Турција, Велика Британија и сите неевропски земји.
Заклучно со 19 октомври, цените на топловаланите челични калеми (HRC) изнесуваа 750 евра/тон во Германија, 740–750 евра/тон во Италија и Полска, и 750 евра/тон во Шпанија (на база EXW – франко фабрика).
Цените на ладноваланите челични калеми (CRC) изнесуваа 855 евра/тон во Германија, 850 евра/тон во Италија, 870 евра/тон во Полска и 840 евра/тон во Шпанија. Цените на топло поцинкуваниот челик (HDG) изнесуваа 830 евра/тон во Германија, 835 евра/тон во Италија, 865 евра/тон во Полска и 840 евра/тон во Шпанија (на база EXW). Цените на челичните плочи изнесуваа 840 евра/тон во Германија и 770 евра/тон во Италија.
Иако европските производители се обидуваат да ги зголемат цените, слабата и трома побарувачка го отежнува спроведувањето на таквите поскапувања.
Според информациите од пазарот во Шпанија, намалениот увоз би можел да доведе до потенцијален недостиг на понудата на европскиот пазар од приближно 2 милиони тони. Ова би можело да ги направи поскапувањата неизбежни на среден рок, иако не се очекуваат значителни зголемувања пред вториот квартал од 2027 година.
Прогнозите укажуваат на тоа дека слабата побарувачка ќе продолжи да ги ограничува цените на краток рок, додека намалената понуда со текот на времето би можела да стане позначаен фактор.
Во меѓувреме, јазот помеѓу високите трошоци за енергија и слабата побарувачка се продлабочува, особено во Северна Италија, каде што се концентрирани челичарниците што користат електролачни печки (EAF).
Производителите се борат да ги префрлат зголемените трошоци на клиентите, што предизвикува загриженост дека некои фабрики може да бидат принудени да го прекинат производството.
Геополитичките тензии и глобалните трговски спорови дополнително ја зголемуваат неизвесноста на пазарот.
