По Канада и Бразил, околу 60 други земји се цел на нови американски царини почнувајќи од петок, токму кога истекоа привремените царини воведени од претседателот Доналд Трамп во февруари.

Почнувајќи од 00:01 часот (4:01 GMT), 60 земји ќе бидат редмет на царина од 10% или 12,5% за голем број нивни производи што влегуваат во САД. Производите што веќе се на пат кон најголемата економија во светот нема да бидат засегнати ако пристигнат на нивната дестинација пред 00:01 часот на 28 јули.

Австралија, Јапонија и Нов Зеланд – три сојузници на САД во Азија – остро ги осудија овие нови царини.

Овие царини ги заменуваат царините од 10% воведени во февруари, кои истекоа во исто време. Овие привремени царини, кои траат 150 дена, беа воведени од Доналд Трамп по пресудата на Врховниот суд со која беа поништени повеќето царини воведени по неговото враќање во Белата куќа.

Овие нови царини се резултат на истрагата што ја започна американскиот трговски претставник Џејмисон Грир кон средината на март, за да се утврди дали трговските партнери на САД целосно ги елиминирале производите направени со принудна работа од нивните синџири на снабдување.
Сакаме да ја прекинеме трговијата со овие видови производи“, објасни Џејмисон Грир за CNN. „Ако дозволите увоз на стоки направени со принудна работа, тоа создава нелојална конкуренција против вашите сопствени производи. Сакаме сите земји да имаат ист вид заштита“, додаде американскиот функционер.

Земјите со законодавство кое САД го сметаат за нецелосно ќе бидат предмет на царини од 10% за голем број нивни производи. Ова особено важи за земјите во Европската Унија, Обединетото Кралство, Мексико и Канада – некои од најголемите трговски партнери на САД.

За преостанатите 40 земји, царини ќе бидат 12,5%. Кина, Јапонија, Швајцарија и Јужна Кореја се примери за погодени земји.

Сепак, енергијата и суровините што не се произведуваат во САД треба да бидат исклучени од листата на засегнати производи.

Според Грета Пајш, адвокат специјализиран за меѓународна трговија, целта е „да се одржи контролата и притисокот врз земјите да продолжат да ги спроведуваат постојните трговски договори и, евентуално, да преговараат за нови во иднина“.